Przesyłam Państwu list od siostry Barbary Samborskiej z Republiki Środkowoafrykańskiej i zdjęcia ze szkoły wspieranej przez Państwa.

Z całego serca bardzo dziękuję za Państwa wsparcie. Widziałam na własne oczy ile dobrego robią na miejscu Siostry i jak bardzo ta szkoła wybija się pozytywnie na tle innych szkół w tamtym rejonie. To, że dzieci mają ławki, tablicę i dach nad głową w szkole to już bardzo, bardzo dużo. Lekcje wychowania fizycznego dla dziewcząt to w tym kraju bardzo nowatorskie podejście. Siostry bardzo dbają, aby dzieci były uczone przez dobrych nauczycieli. Dbają też o to, aby nauczyciele mieszkali w godnych warunkach i byli w stanie wyżywić swoje rodziny. Kraj boryka się z ogromną biedą, którą pogorszyła jeszcze epidemia. Istnienie tej szkoły jest możliwe dzięki Państwa wsparciu. Oto co pisze Siostra Barbara:

Drodzy Rodzice Adopcyjni Szkoły Podstawowej w Ngaoundaye!

                Zbliża się koniec roku szkolnego 2019/2020. W tym roku naukę rozpoczęliśmy 16 września. Zawsze zaczynamy od powtórek gdyż dzieci po dłuższej nieobecności w szkole (po wakacjach) dużo zapominają lub dochodzą do szkoły dopiero w październiku. Dlatego też ten czas  wykorzystujemy na powtórzenie  wiadomości z roku poprzedniego, a od października ruszamy z nowym materiałem. Do szkoły w tym roku zostało zapisanych 483 dzieci w tym dzięki Waszej pomocy mogliśmy przyjąć sieroty i wspomóc dzieci z rodzin wielodzietnych (30 dzieci).

Przy podstawówce jest również atelier krawiectwa dla dziewczyn i kobiet. W tym roku zapisało się 28 osób. Są to dziewczyny które bądź ukończyły podstawówkę, bądź tylko parę klas, ale też i są takie, które do szkoły nie chodziły, a chcą się usamodzielnić zdobywając zawód.

Rytm szkolny jak już napisałam rozpoczął się w październiku. W tym też miesiącu  ruszyły zajęcia popołudniowe; sportowe dla dziewczynek i zajęcia wyrównawcze. Zajęcia popołudniowe cieszą się ogromnym powodzeniem. Dziewczynki są szczęśliwe, że mają możliwość zabawy i grania w piłkę, i co raduje serce, przynosi to efekty w ich rozwoju. Do tej pory mam przed oczami pierwsze zajęcia sportowe z koszykówki. Zorganizowaliśmy pierwszy mecz żeby zobaczyć jak nasze podopieczne sobie radzą. Dziewczyny nie umiały kozłować, podawać piłki, a już granie w zespole to w ogóle nie wchodziło w rachubę. To wygladało tak, gdzie piłka tam wszystkie dziewczyny. Teraz natomiast już grają. Sukcesem dla nich było pokonanie dziewczynek z atelier – starszych od siebie koleżanek w meczu zorganizowanym w naszej szkole w Tygodniu Nauczycielskim.

Z życia szkolnego to u nas ważnym punktem jest przygotowanie defilady z okazji odzyskania niepodległości 1 grudnia. Całe miasto przygotowuje się prawie przez dwa miesiące do  tej uroczystości. Dzieci dwa razy w tygodniu mają próby zamiast lekcji, co wiąże się po przeliczeniu straceniu ok. dwóch tygodni nauki. Dlatego nasza szkoła  wysyła delegację, żeby reszta klas mogła mieć normalne zajęcia. Za każdym razem jest delegowana inna klasa, a na próbę generalną idą już wszyscy uczniowie.

Dużą niespodzianką dla nas była wizyta pani prezes Justyny Janiec- Palczewskiej. Zarówno dzieci jak i nauczyciele mogli osobiście podziękować za opiekę i pomoc naszej szkole Fundacji Redemptoriss Missio.  Fundacja tym razem pilotowała operację zaćmy w naszej społeczności. Przeprowadzono ok. 100 operacji. Razem z okulistami przyjechał również pan dentysta dr Konrad Rylski, który dokonał przeglądu zębów naszych podopiecznych i ludziom, którzy zgłosili się z bólem.

Tak upłynął pierwszy trymestr, przerwa świąteczna i w Nowym Roku z nowym zapałem zaczęliśmy drugi trymestr. Z życia kulturalnego szkoły to przygotowanie Tygodnia Nauczycielskiego. Jest to tydzień w szkole, w którym nie ma zajęć lekcyjnych ale organizowane są różne aktywności kulturalne i sportowe. W tym roku każda klasa przygotowała krótkie przedstawienie, a na koniec zorganizowaliśmy mecz w koszykówkę dziewczyny z podstawówki kontra dziewczyny atelier i w piłkę nożną chłopców z klas A kontra chłopcy z klas B. I tak po wspólnej zabawie rozpoczęliśmy nasze tygodniowe ferie między semestralne.

Po powrocie kontynuowaliśmy drugi trymestr gdy zaczęły do nas dochodzić wieści o pojawiającej się nowej chorobie koronawirusie. Na początku można by pomyśleć, że do nas to na pewno nie trafi ale pandemia zaczęła się szybko rozszerzać na całym świecie i trafiła na nasz kontynent, do naszego kraju. Pan Prezydent wydał zarządzenie zamknięcia szkół, które jest aktualne do tej pory. Dla nas to prawdziwa klęska, bo dzieci są bez szkoły już trzeci miesiąc ,pora deszczowa się już zaczęła, więc nie ma prognozy, żeby w tym roku szkolnym powróciły, a to znaczy, że będą pięć miesięcy bez nauki, z jednym trymestrem do odrobienia. Co z egzaminami do następnej klasy? Oto pytania, na które nie mamy do tej pory odpowiedzi. Czekamy na decyzję Ministerstwa. To jedno, a drugie to przed nami wybory prezydenckie w grudniu i niestety zaczynają się pojawiać komunikaty o działaniach rebeliantów, atak na koszary, na bazę sił pokojowych, zatrzymywanie ludzi na drogach, żeby pobierać haracz. Nie wiemy jak sytuacja się potoczy, choć jeśli Pan Bóg pozwoli to chcemy w przyszłym roku  szkolnym rozpocząć zajęcia już 1 września i robić lekcje także po południu. Czy będzie to możliwe, nie wiemy. Na razie czekamy na decyzję Ministra Oświaty, czy ogłosi „biały rok”, czyli taki jakby w tym roku nie było w ogóle zajęć, czy jednak dzieci wrócą do szkoły, a przynajmniej szóste klasy, bo przed nimi państwowy egzamin ukończenia podstawówki i wstępny do gimnazjum?

Z tą niewiadomą zakończymy nasz list na temat życia szkolnego w Ngaoundaye.

Na koniec pragnę serdecznie podziękować za Waszą modlitwę i pomoc finansową. Dzięki niej, jak już wspomniałam możemy opłacić czesne sierotom, dopłacić dzieciom z rodzin wielodzietnych, zakupić im mundurki szkolne, zakupić potrzebne materiały do zajęć technicznych z krawiectwa dla dziewczynek, przeprowadzać remonty typu naprawa ławek, poprawienie odpływu wody, zakup ryżu, kredy, mydła oraz kontynuowanie zajęć popołudniowych dla dzieci. To wszystko jest możliwe dzięki Wam. Niech Pan Bóg  Wam błogosławi i nagrodzi Wasze hojne serca.

Z darem modlitwy dzieci, nauczyciele, s. Barbara